آزرده ام ای چــــــرخ تو آزرده تـــــــرم کن
بد نـــام تر از «بوش» به هر بوم وبرم کن !
« پنجاب » چــــــو دستور فرستد، شرفم کو
باشد چـــــو « مشرف» پـدرم، بی پدرم کن!
کشــــور چو شــــــده مرکز جاسوسی عـالم
خيراست، تو«ديش واشر» ملک دگرم کن !
تـــــا مفت شـــــــود قصــــه آبـــــادی ميهن
چـــون دولت کرزی همه جا کور وکرم کن
در کشـــــور من عقل به يک ســـکه نيرزد
خـــــواهی به وزارت برسم، کره خرم کن!
گــــر رشــــــوه گرفتم به ولسوالی مرغاب
بردار مـــــــرا والــــــی شهـر کنـــــرم کن
«مرتد» نشـــــدم گـــــر به عدالتگـه سياف
اعــــــــدام به دستــــــور اميــــر قطـرم کن
شورای وطن جای « سياه سر» نبود، هان!
گـــــر گرگ بيابـــان نشدم ، گربه نرم کن!
خــواهی که زيانی نرسد ، خواب خوشم را
مـــــــانند وکيلان وطن ، بــــــی هنرم کن!