برخاطر آزاده

بـــــر خاطر آزاده غبـــاری ز کســم نیست

سرو چمنم شکوه یی از خار و خسم نیسـت

از کوه تو بـــی نالـــه فریـــــاد گــــذشتـــم

چــون غافله عمـــــر نوای جــرســم نیست

افسرده تـــــرم از نفس بــــــاد خــــزانـــی

کــان نو گل خندان نفسی هم نفســــم نیسـت

صیاد ز پیش آیــــد و گــرگ اجل از پــــی

آن صید ضعیفم که ره پیش و پســــم نیسـت

بی حاصلی وخواری من بین که درین بـاغ

چــون خار بدامان گلی دستـــرســـم نیسـت

از تنگـــدلی پـــاس دل تنــــــگ نــــــدارم

چنــدان کشم اندوه کــه اندوه کشـــم نیسـت

امشب رهی از میکــده بیــــرون ننهم پـای

آزردهء دردم دو ســــه پیمــانه بسـم نیست