زیبــائی

شما زبيايي را كجا جستجو خواهيد كرد وچگونه آنرا خواهيد يافت مگر آنكه زيبايي خود راهبر شما باشد ؟ و شما چگونه از او سخن خواهيد گفت ، مگر او خود بافنده اطلس گفتار شما باشد ؟

غمز دگان و مجروحان گويند ، (( زيبايي لطف و مهرباني است . او همچون مادري جوان كه از شكوه خود كمي شرمگين است در ميان ما مي خرامد )) . و آنــان كه شوق و شوري در دل دارنـــد گويند ،(( چنين نيست ، بلكه زيبايي مظهر قدرت گو و هيبت است . همچون طوفاني است كه زمين زيرپا و آسما ن بالا ي سر ما را مي لرزاند)). و آن ملولان خسته و در راه مانده گويند ، زيبايي نجوايي است ملايم در گوش ، او با روح ما سخن مي گويد . صداي او به سكوتهاي مــا تسليم مي شود همچون نور ضعيفي كه از ترس سايه ها بخود مي لرزد )). و رهروان بي قرار و بي آرام گويند ، (( ما بانگ زيبايي را كه در ميان كوهها فرياد بر مي آورد شنيده ايم ، با فريــــاد هاي او صداي سـم اسبان و بال پرندگان و غرش شيران همراه بود )).

شبگرد شهر مي گـــويد إ (( زيبايي همراه با سپيده از شرق طلوع خواهد كرد )). و هنگام ظهر زحمتكشان و خستــگان راه مي گويند ، (( ما از پنجره ها ي غروب زيبايي را ديده ايم كه بر دامن تپه ها آرميده است )). و در زمستان آن بينواي در برف مانده مي گويد ، (( زيبايي را ديده ايم كه با برگهاي پاييزي رقصان به زمين مي آيد و در گيسوي او بر و بوران را مشاهده كرده ايم )) .

شما همه اين سخنان را درباره زيبــــايي گفته ايد ، اما بحقيقت از او هيچ نگفته ايد . بلكه آرزوهـــــاي نا يافته خود را بيان كرده ايد . در حــاليكه زيبايي يك نياز نيست ، بلكه تجربه اي از وجد و شادي و مستي است . زيبايي نــه لبهاي تشنه است و نه دستها ي تهي كه به نياز پيش آورده اند ، زيبايي قلبي است شعله ور و جاني است مجذوب و افسون شده . زيبايي نه نقشي است كه شما چشم بر آن گشاييد و نه آوازي است كه بدان گوش سپاريد . بلكه زيبايي نقشي است كه شما مي بينيد اگر چه چشمهايتان را ببنديد و آوازي است كه مي شنويد اگر چه گوشها يتان را بگيريد .

زيبايي شيره پــــوستهاي پرشيار درخت نيست .

ريبايي بال و پري نيست كه به چنگال بسته باشند .

زيبايي باغي است در شكوفاني جاودانه و دسته فرشتگاني است در پرواز ابدي .

اي مردم ، زيبايي زندگي است هنگامي كه زندگي نقاب از چهره مقدس خويش بر مي دارد . آن زندگي شماييد و آن نقاب نيز شماييد . زيبايي ابديت است كه خود را در آيينه مي نگرد و آن ابديت شماييد و آن آيينه نيز شماييد.

از جبران خلیل جبران

ارسالی مرغنــا