علم آموختن، طاعت و خودشناسی

ای درویش ! سر ما یه ی عُمر غنیمت دان و نجات نفس از عبادت جوی . همه وقت ،
مرگ را یاد کن و تر ک این همه فساد و بیداد کن . سلا ح از علم ساز و از آموختن دل تنگ
مساز. نادان را زند ه مدن و نفس را مراد مده . بر زهد جا هل اعتماد مکن و سر خود با زن
مگوی . غم خود با کس گوی که از تو کم تواند کرد . بهتر ین چیزها نیک نامی را شناس ،
راستی را سرمایه حیات ها دان . با خداوندان دولت منازعت مکن ، دل را پاک دار تا به
مراد برسی . خود را از همه عالم کمتر دان ، در طاعت حریص باش ، خود شنا سی را
سر مایه یی بزرگ دان و طاعت حق تعالی را مغتنم شمار. در همه کار ها یاری از حق طلب 
کن و از دشمنن دوست روی محترزباش و از نادان مغرور اجتنا ب نمای . نا شنید ه و نادیده
مگوی ، به عیب خود بینا با ش و عیب کسان مجوی .

اند ر ره حق تصرف آغاز مکن چشم بد خود به عیب کس باز مکن
سر دل بند ه ، خــــدا می داند خـــــود را تو در این میانه انبازمکن
در تر غیب به کار هــــــای ستوده و منع از کــــار های نکو هید ه

ای عزیز ! قول از راستی باز مگیر و در جواب سخن تعجیل مکن ، تا نپرسند مگوی تا
نخوانند مرو ، آنچه نخر ند مفروش ، در گذار تا در گذراند ، آنچه خود ننهاده یی بر مگیر ،
ناکرده را کرده مشمار، دل را بازیچه ی دیو مساز، در نهان بهترازظاهر باش، نان ممسک
را مخور، نان خود را از هیچ کس دریغ مدار، از فرمان نفس حذر کن ، دشمن را اگر چه
حقیر باشد خوار مدار . با ناشناس هم سفر مشو ، بیاموز و بیاموزان . کم خورو کمم گوی و کم  خفت . بترس از کسی که نتر سد و هر چه کند از کس نپرسد ، اگر بترسی ، بپرسی و
اگر نترسی نپرسی . اند ک خود را به ا ز بسیار دیگران دان ، غم بیهود ه مخور ، دوستی خدارا در کم آزاری شناس . خود را از حا ل خو د غافل مدار . سعادت دنیا و آخرت را در صحبت  دانا شناس . به طاعت خود مغرور مشو و عمل خود رابه ریا بر زبان میار .
 

از خواجه عبدالله انصاری
 

ارسالی مرغنا