دنیا و مــرگ

ای عزیز ! دنیا جای عبور است نه شهرستان سرور، رباطی است بی اقامت و ساباطی
است بی استقامت ، زخم نیشش بی مـــــــرهم است ، مطلقه ی ابراهیم ادهم است، کرشمه ی
غفلت وبیدادی است ورانـــــده ی جنید ورغـــدادی است،خانه ی محنت وبد نامی است،ملعون
با یزید بسطامی است ، خــــود پرستان دون همت را دیر است ، و مـــــردود سلطان ابوسعید
ابوالخیر است ، جرعه ی جانسوز هـــــرتلخی است و پشت پا زده ی شقیق بـــــــلخی است،
بر داشته ی اشقیاست وبگذاشته ی اتقیاست ،هر کـــــــه طالب از ذلیل و زبان عذر او کلیل و
این آیت اهل عبرت را دلیل که : قل متاع الدنیا قلیل .

ای درویش ! نظـــر کن به گورستان و غافل مباش چون مستان ، تاببینی چندین مقابر و
مزارو خفته درآن نازنینان گـــــــلعذار صدهزار.همه جهد کردند و کوشیدند و درتاوه حرص
وهوس جوشیدند و کلاه از جــــواهر پوشیدند ، ما یده ها پر نعیم کردند وسبوها پر زروسیم .
سودا کـــــــردند تا سودها بردند . حیله هــــــا نمودند تا نقد ها ربودنــــــــد و عاقبت مردند و
حسرت ها بردند.انبار خانه ها انباشتند و تخم محبت دنیــــــا در زمین دل کاشتند و آخر رفتند
وبگذاشتند . ناگاه همه را بــه در مــــرگ گشانیدند، و شربت مرگ از دست ســــــــاقی اجل
چشانیدند ...ای عزیز ! از موت بیاندیش وعمل بردار از پیش . وگــــرنه وای تو، که دوزخ
بود.

از خواجه عبدالله انصاری

ارسالی مرغنا